หน้าหนาว..

หนาว

หน้าหนาวแล้ว…
แม้ว่า บางครั้งเราจะไม่ได้รู้สึกว่ามันหนาวขึ้นเลยสักนิด
แต่ก็มีอีกนิดที่ก็รู้สึกได้
อากาศที่นอนสบาย ๆ ตอนเช้า
นอนสบายจนไม่อยากตื่นออกไปรบรากับใครอีกหนึ่งบรรยากาศที่มากับลมหนาว….
ความโหวงเหวง… วังเวง….เศร้า … เหงา ๆ …
อย่างไรฉันก็บอกไม่ถูก
รู้แต่ว่า ไม่ชอบบรรยากาศอย่างนี้เลย
เหมือนกับที่ไม่เคยชอบบรรยากาศยามบ่ายแก่ ๆ
แดดอ่อน ๆ …
ทั้ง ๆ ที่บรรยากาศอย่างนั้น น่าจะทำให้เรารู้สึกอบอุ่น
รุ้สึกดี ๆ กับชีวิต …
ฉันจำไม่ได้แล้วว่าเคยรู้สึกอย่างงั้นหรือเปล่า
หรือบางครั้ง ที่อากาศดี ๆ ริมแม่น้ำ กับเพื่อนฝูง
คนรู้ใจ … เสียงหัวเราะ … นั่นแหละวันดี ๆ

อากาศไม่ได้เปลี่ยนแปลงไป
มันก็เป็นของมันอย่างนี้
มีเหงา มีเศร้า มีสนุก มีรอยยิ้ม

คนเหงา ๆ กับวันเหงา ๆ
ดินฟ้าอากาศ ก็พาลต้องมารับเคราะห็
กลายเป็นต้นเหตุของความเศร้าหมอง

ฉัน… อยากนั่งดูฟ้า ริมน้ำ กินเบียร์
หัวเราะ รื่น กับเพื่อน ๆ อีกครั้ง …

การคิดถึงวันเก่า ๆ ของชีวิต
ที่ไม่อาจจะกลับคืนมา
การคิดถึง วันดี ๆ ของชีวิต
ท่ามกลางวันอันโหดร้าย
และหนทางที่ดูเหมือนจะมืดมน

ยิ่งคิดยิ่งหดหู่
เหมือนกำลังเดินเข้าไปในอุโมงค์แห่งความสิ้นหวัง
ฉัน กำลัง สับสน
ฉันกำลังซ้ำซาก

ฉันไม่มีใคร
ที่สำคัญตอนนี้ ฉันกำลังเป็นอัลกอฮอล์ลิสซึ่ม
ฉันไม่รู้ว่าทำไมถึงได้ทำตัวอ่อนแอได้ขนาดนี้

เพิ่งจะรู้ว่า
สิ่งที่ยากที่สุดของการเป็นมนุษย์
ก็คือการพอใจกับสิ่งที่เรามี
คือการทำใจ
คือการยอมรับ
คือการรักตัวเอง
แม้จะไม่มีใครรัก และจะไม่มีใครอยู่ให้รัก…

และพรุ่งนี้ ฉันจะตื่นมาพร้อมกับความรู้สึกว่า
ฉันจะต้องทำใจ และยอมรับ
อยู่กับสิ่งที่มีไม่ใช่สิ่งที่ฝัน
แต่แล้วเมื่อหมดวัน
ทุกสิ่งทุกอย่างก็เหมือนเดิม
ฉัน… คนอ่อนแอคนเดิม
กับเบียร์เต็มถุง
กับห้องว่างเปล่า
เหงา ๆ คนเดียว….

 

เสียใจ

คนเราเวลาเจ็บ ทำไมต้องนั่งร้องไห้นะ??

22 ตุลาคม 52 เวลา 23.17

เมื่อคืนเป็นอะไรไป ในสุดเราก้อตัดสินใจบอก ความในใจให้คนที่เราชอบรู้

แต่ทำไม พอฟังคำตอบ แร้วมันรู้สึกแย่ยิ่งกว่าที่คิดนะ บอกไปแล้ว เราได้บอกเค้าไปแล้ว

แต่เรารู้สึกโล่งมาก สิ่งที่เก็บมานได้ถูกปลดปล่อย ไปแล้ว เราต้งองเข็มแข็ง  ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น

ผลลัพท์ที่เค้าบอกมา เราต้องรับมันให้ได้ อยู่กับปัุจจุบันให้ได้ เสียใจได้ แต่เราอย่าหมดหวัง…

เนียและความรัก มีทั้งทุกข์ ทั้งสุข หลีกหนีไม่พ้นหรอก ผิดหวังก้อคงต้องเสียใจ ร้องไห้

สมหวังก้อมีความสุข ดีใจ ยิ้มได้  แต่สำหรับเราตอนนี้ คงยิ้มไม่ออก T^T

แค่ความหวัง..

.. .. .. ..

ได้ิยินไหม หัวใจฉัน มันกำลังบอกรัก รักเทออยู่

จนฉันไม่อาจจะเปิดเผยใจ ออกไปให้ใครได้รู้ …

ความรักของคนเราทำไม่ มันมีทั้งสุขและทุุกนะ ไม่เข้าใจเรย…

ทำไม่เวลานะตอนนี้ ฉันรู้สึกเจ็บอย่างบอกไม่ถูก..

คนที่เราชอบ เค้าไม่เคยจะสนใจเราเรย เวลาคุยเอ็มเอสเอ็มกัน..

ไม่เคยจะตอบกับมา ไม่เคยจะถามว่าเราเปงไงบ้าง ไม่เคยๆๆไม่เคยทุกอย่าง..

มี่แต่เราที่ถามเค้าว่า เปงไง สาบายดีไหม รักษาสุขภาพบ้างนะ กิงข้าวหรือยัง..

การที่เราถามคำที่เราถามไป มานตอบยากมากเรยหรอ .. ดูเหมือนจะไม่ค่อยให้ความสำคัญกับคำถามนั้นเรย..

ใช่สิเราไม่เปนอารายกัน ไม่ได้รู้จักกานอย่างเปิดเผย..ไม่แม้กระทั้งได้พูดคุยกัน..แต่..มานเจ้บรู้ไหมที่เปนแบบนี้

ก้อเรามั่วแต่ไม่กล้า นั่งบ้าๆยุหน้าคอมเพื่อรอคุยกะคนที่ชอบ แต่พอได้คุยก้อยิ่งทำให้รุสึกมากขึ้นว่าชอบมากขึ้น

แต่ให้ทำไง เรามานขี้ขลาด มั่วแต่กัว มองตัวเองว่าด้อยค่าไม่เหมาะกับเค้า มันถึงต้องมานั่งเศร้า เจ็บยุคนเดียวอย่างนี้

เราผิดหรอ   ที่แอบรักเค้า..ตอนนี้มั่วแต่นั่งรอ้งไห้กับตัวเอง บอกตัวเองอย่างน้อย เค้าก้อตอบกับนะ..ใช่ค่าตอบกับ..!!

เจ้บจัง..ที่เค้ามองข้ามความหวังดีของใครบางคนที่เค้าไม่เคยสนใจเราเรยแม้แต่นิดเดียว..T~T

สายลม..

ความรักก้อเหมือนสายน้ำและสายลม

เมื่อปล่อยให้พัดผ่านช่วงชีวิตของเราไปแล้ว

ก้อย่อมไม่มีวันที่จะย้อนคืนกับมาได้ดั่งเดิม

เราควรทำชีวิตเราตอนนี้ให้มีคุนค่าไม่ว่าจะเกิดอะไรก้อตาม

หรือปันหาต่างๆที่เค้ามาในชีวิต เราควรต้องผ่านมันไปให้ได้…^^

ยิ้มสิ..เมื่อแค่คุนยิ้ม อาจจะทำให้โลกแคบที่คุนยุ

กลายเปนโลกที่กว้างและมีความสุกเมื่อคุนยิ้ม..:)

มันก้อแค่ความรัก

รักไม่อาจมองเห็นด้วยตา แต่สัมผัสได้ด้วยใจ รักมาพร้อมกับหยดน้ำตาเสมอ

ถ้าคิดจะรัก อย่ากลัวความเจ็บปวดที่อาจจะเกิดขึ้น รักไม่เคยทำร้ายใครที่เราเจ้บเพราะเรายึด

ติดกับมัน มากไปว่าต้องเป็นแบบนั้นแบบนี้

เหมือนกับทุกสิ่งบนโลกนี้ที่ต้องมีสองด้าน ความรักของใครหลายคนก้อเป็นหนึ่งในนั้น

หลายครั้งที่ใครหลายคนมีความสุข แต่ก้อหลายครั้งเหมือนกัน ที่ต้องทนทุกข์กับการ

แอบรัก แอบชอบข้างเดียว

การเฝ้ามองใครสักคนไม่ได้ทำให้เราเจ็บ แต่คำว่าห่างไกลต่างหากที่ทำให้ช้ำเมื่อนึกถึง

อยู่ใกล้แต่เหมือนไกล ได้แต่มองโดยที่ทำอะไรไม่ได้เลย

แล้วคุณหล่ะทำในสิ่งที่อยากจะทำแล้วหรือยัง

หากเราพยายามจนถึงที่สุดแล้ว ความสำเร็จก้อจะมาหาเราเอง : p

คนที่คุนเฝ้ารอ

คนที่คุนรอมาตลอด และเค้าก้อรอคุนมาตลอด

หากวันนี้คุนยังไม่เจอคนๆนั้น ทำและรอต่อไป

เพราะเมือเราพร้อม เค้าคนนั้นที่เฝ้ารอพร้อม

คุนสองคนก้อจะมาบรรจบกัน แล้วเค้าคนนั้นจะเดินเข้ามาหาคุนเอง

โดยที่คุนไม่ต้องเสาะแสวงหา หรือพยายามแสร้งทำให้คนอื่นประทับใจ

เพื่อนที่เขาหรือเทอจะได้มาหลงรักคุน เพราะถ้าทำแบบนั้น

คุนจะต้องถูกตั้งความหวังไว้ว่า มันจะต้องเป็นแบบนั้นตลอดไป…

ป.ล. อย่าทิ้งเผลอทิ้งความรู้สีกดีๆ ตกไว้ระหว่างการเดินทางนะ..^^