ต.ค. 20 2009 แค่ความหวัง.. .. .. .. .. ได้ิยินไหม หัวใจฉัน มันกำลังบอกรัก รักเทออยู่ จนฉันไม่อาจจะเปิดเผยใจ ออกไปให้ใครได้รู้ … ความรักของคนเราทำไม่ มันมีทั้งสุขและทุุกนะ ไม่เข้าใจเรย… ทำไม่เวลานะตอนนี้ ฉันรู้สึกเจ็บอย่างบอกไม่ถูก.. คนที่เราชอบ เค้าไม่เคยจะสนใจเราเรย เวลาคุยเอ็มเอสเอ็มกัน.. ไม่เคยจะตอบกับมา ไม่เคยจะถามว่าเราเปงไงบ้าง ไม่เคยๆๆไม่เคยทุกอย่าง.. มี่แต่เราที่ถามเค้าว่า เปงไง สาบายดีไหม รักษาสุขภาพบ้างนะ กิงข้าวหรือยัง.. การที่เราถามคำที่เราถามไป มานตอบยากมากเรยหรอ .. ดูเหมือนจะไม่ค่อยให้ความสำคัญกับคำถามนั้นเรย.. ใช่สิเราไม่เปนอารายกัน ไม่ได้รู้จักกานอย่างเปิดเผย..ไม่แม้กระทั้งได้พูดคุยกัน..แต่..มานเจ้บรู้ไหมที่เปนแบบนี้ ก้อเรามั่วแต่ไม่กล้า นั่งบ้าๆยุหน้าคอมเพื่อรอคุยกะคนที่ชอบ แต่พอได้คุยก้อยิ่งทำให้รุสึกมากขึ้นว่าชอบมากขึ้น แต่ให้ทำไง เรามานขี้ขลาด มั่วแต่กัว มองตัวเองว่าด้อยค่าไม่เหมาะกับเค้า มันถึงต้องมานั่งเศร้า เจ็บยุคนเดียวอย่างนี้ เราผิดหรอ ที่แอบรักเค้า..ตอนนี้มั่วแต่นั่งรอ้งไห้กับตัวเอง บอกตัวเองอย่างน้อย เค้าก้อตอบกับนะ..ใช่ค่าตอบกับ..!! เจ้บจัง..ที่เค้ามองข้ามความหวังดีของใครบางคนที่เค้าไม่เคยสนใจเราเรยแม้แต่นิดเดียว..T~T
